Natuurjournaal 10 april 2026

Het zonnetje is niet alleen voor ons aangenaam, ook insecten warmen zich eraan. Koudbloedig als ze zijn, gaat vliegen beter als de zonnewarmte de vliegspieren heeft opgewarmd. Zo kan je momenteel zomaar zonnende dagpauwogen ontdekken op een kaal stukje grond of zand. Prachtige schilderijtjes tegen een bruinige achtergrond. Wat natuurlijk opvalt zijn die grote blauwe nepogen, twee paar nog wel. Komt een hongerige vogel te dichtbij, dan klapt een dagpauwoog zijn vleugels open. En dan is het de bedoeling dat een vogel, die op zicht jaagt, daar zo van schrikt, dat hij ineens geen trek meer heeft en wegvliegt. Als blikken konden doden...

Zoetjesaan piepen er weer paddenstoelen tevoorschijn. Natuurlijk zijn zwammen altijd wel aanwezig in bodem en hout, je ziet er alleen weinig van. De paddenstoel die je ziet, is als het topje van de ijsberg. De rest van de ijsberg zit in de bodem in de vorm van een schimmeldradennetwerk, het mycelium. Als de bovengrondse omstandigheden gunstig zijn om de boel een stuk verder te verspreiden via lichtgewicht sporen, worden er vruchtlichamen gevormd in de vorm van paddenstoelen. Een van de meest algemene paddenstoelen van Nederland is de gewone hertenzwam. Deze paddenstoel doet het goed op loofhout dat al flink verrot is. De verwijzing naar herten slaat op de vorm van bepaalde steriele cellen in de paddenstoel, de pleurocystiden, die een geweivormig uitsteeksel dragen.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Kars Veling, De Vlinderstichting; Jan de Laat, Saxifraga