Natuurjournaal 18 april 2026

Het zal velen niet zijn ontgaan, de fazantenmannen laten zich al tijden goed horen en zien er heel deftig uit. Vooral in het zonnetje kan je alle kleuren van de regenboog aantreffen in het maatpak van de mannetjes. Sommigen moeten het met één vrouwtje doen, anderen hebben toezicht op een hele harem. Het is altijd grappig om te zien hoe de mannen zich aanstellen – en dat niet alleen bij fazanten overigens – met veel geschreeuw en gepronk, het schudden met de veren en soms gevechten met een concurrent. De vrouwen doen ondertussen alsof het ze helemaal niets kan schelen. Dat laatste klopt natuurlijk niet, want er komen ook jongen groot en dan heb je toch echt een geïnteresseerde dame nodig. Als je een verrekijker hebt én een fazant ziet, bekijk hem eens goed en geniet van de kleurenpracht en de show.

Steltkluten maken er dan juist duidelijk samen een feestje van. Als een setje elkaar heeft gevonden, ziet de hele buurt het. Helaas zijn er in Nederland niet veel broedende steltkluten, alleen in jaren van droogte in het Middellandse Zeegebied trekken de vogels noordelijker en kunnen het hier enkele tientallen paartjes zijn. Het vrouwtje neemt het initiatief door een bepaalde houding aan te nemen en het mannetje slooft zich uit met gespetter in het water. Dan volgt de paring die, met zulke lange stelten, toch flink wat evenwichtsgevoel vraagt. Bij vogels is het de bedoeling om de cloaca's tegen elkaar te drukken voor de zaadoverdracht, in het Engels wordt dat poetisch de 'cloacal kiss' genoemd. Na de paring wandelen de partners nog een stukje samen op. 

Tekst: Mike Hirschler, IVN Deventer en Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Mike Hirschler; Willem van Kruijsbergen, Saxifraga