Natuurjournaal 6 april 2026

Pinksterbloemen zijn al een tijdje bloeiend te zien in wegbermen en ander openbaar groen. Het lieflijke plantje, met de trossen lila, roze of witte bloemetjes, staat graag in nat grasland óf juist op wat droger terrein – er schijnen variaties van het plantje te bestaan, waardoor het soms in subsoorten wordt opgesplitst. Veel dieren houden niet van de scherpe smaak, die wat weg heeft van tuinkers, en laten pinksterbloem dus links liggen. Sommige insecten, waaronder de rupsen van het oranjetipje, hebben zich juist op de plant gespecialiseerd. Handig, dat scheelt concurrentie. We kunnen nog van de bloei van pinksterbloemen genieten tot in juni, dus met Pinksteren staan ze er ook nog wel.

Ondergetekende durft te stellen dat er weinig schattiger is dan een staartmees, maar als je deze meesjes momenteel bezig ziet aan de nestbouw, doen ze er rustig nog een schepje bovenop. Af en aan vliegen ze, contactroepjes tsjirpend, kleine plukjes nestmateriaal in hun nog kleinere bekjes verzamelend en hup, daar schieten ze weer ergens dicht struweel in. De nestjes zijn vernuftige bouwwerkjes, gemaakt van plukjes korstmos. Het materiaal wordt aan elkaar gebreid met draden spinrag. Door aan de binnenkant van het ontstane zakje te 'stampen', modelleren ze de vorm helemaal naar hun zin. Als dat klaar is, wordt de binnenkant bekleed met veertjes. Het ziet er zo gezellig uit dat je er bijna zelf in zou kruipen.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Hans Dekker, Saxifraga; Alan Shearman, Wikimedia Commons/Flickr