Natuurjournaal 14 april 2026

De grote vos is een van de weinige vlindersoorten in Nederland die in aantallen en verspreiding de laatste jaren toeneemt. Zaten grote vossen in de winter nog weggekropen in holle bomen en houtstapels, vanaf februari kunnen er al worden gezien als de temperaturen hoger worden en de eerste warme dagen aanbreken. Momenteel zitten we in de eerste piek van hun vliegtijd, de tweede valt in juli. De mannetjes verdedigen een territorium vlakbij een bosrand en patrouilleren laag boven de grond. Vooral als ze opvliegen en wegfladderen valt hun grote formaat goed op, een van de verschillen met de algemenere kleine vos.

Als je weleens vakantie viert in het Middellandse Zeegebied, heb je vast eens een zonnebadende muurhagedis gezien; daar zijn ze veel algemener dan hier in Nederland. Onze grootste populatie muurhagedissen bevindt zich in Maastricht, op en rond oude vestingwerken en muren. Maar er is in de afgelopen twee jaar gewerkt aan een tweede leefgebied: er zijn bijna tweehonderd muurhagedissen geherintroduceerd op de Sint-Pietersberg. Daar kwamen de dieren tot in de zestiger jaren van nature voor, maar de populatie verdween. Laten we hopen dat deze tweede populatie zich handhaaft en uitbreidt. Aan het gedrag van de muurhagedissen zal het in deze periode vast niet liggen: het is piekpaartijd voor ze.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Kars Veling; Henk Baptist, Saxifraga