Natuurjournaal 26 april 2026

Het is elk jaar weer een feestje, het ringen van jonge (bos)uilen. Je moet als uithaler van nesten en kasten niet bang zijn om op hoogte te werken, maar eenmaal weer beneden heb je je beloning: enkele volledig dociele, pluizige donskuikens. Ze laten de hele ringprocedure meestal gewoon gebeuren en slapen simpelweg door. Ook gewicht en vleugellengte worden gemeten. Het is een goed muizenjaar, dus er worden, in ieder geval in het oosten van het land, dit jaar gemiddeld wel drie tot vier jongen geboren. Die op bovenstaande foto zijn zo’n twee weken oud. Nog enkele weken en dan gaan ze de wereld verkennen en mogen ze zich takkeling noemen.

Als je een houtstapel bij huis hebt, of een composthoop, is de kans groot dat je er de roodwitte celspin aantreft. Het kopborststuk is donkerrood en het achterlijf wit. Deze spinnensoort leeft bijna uitsluitend van pissebedden. Om het pantser van die pissebedden te kunnen kraken, hebben de spinnen in verhouding heel grote kaken, die bij de vrouwtjes tot wel een halve centimeter lang kunnen zijn – op een totale lengte van 2 centimeter. Dat betekent meteen ook dat ze ons kunnen bijten, wat best zeer doet. Zoals bij spinnen gewoon is, zijn de mannetjes veel kleiner dan de vrouwtjes.

Tekst: Mike Hirschler, IVN Deventer
Beeld: Mike Hirschler; Annerose Muus