Natuurjournaal 29 augustus 2026

Het loopt storm in de egelopvangcentra in Nederland: er worden veel baby-egels en zwangere vrouwtjes binnengebracht. Ze zijn uitgedroogd, verzwakt en zitten soms onder de maden. Door de aanhoudende droogte is de grond keihard geworden en kunnen egels hun voedsel niet goed meer bij elkaar scharrelen. Regenwormen en andere prooien zijn bovendien dieper de grond in getrokken door diezelfde droogte. Er zijn veel egeltjes die door hun moeder zijn achtergelaten. Normaal verlaat een vrouwtje pas na zes weken haar kroost, maar ze kan door verstoring en stress besluiten eerder de kuierlatten te nemen – of haar kroost op te eten. Zij moet immers zelf genoeg reserves opbouwen om straks de wintermaanden door te komen.

Bosrank, een klimplant, valt het hele jaar door op tussen de rest van de begroeiing. Is dat in de herfst en winter het duidelijkst door de witte ‘pruiken’ van vruchten in de grotendeels kale boomkruinen, ook nu laat de plant zich goed zien. De vrij grote, witte bloemen, die in pluimen staan, piepen overal tussendoor. De vier kroonbladeren staan in een kruis. De vele witte meeldraden vallen goed op, ze zitten volgepakt met stuifmeel. Geen wonder dat er veel insecten op afkomen. Nectardrinkers vliegen bosrankbloemen echter voorbij: dat zit er niet in.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Joke van Beem (leadfoto: baby-egels van drie weken oud in egelopvang Papendrecht); Jan van der Straaten, Saxifraga