Natuurjournaal 22 maart 2026

De driehoornmestkever wordt ook weer wakker. Het is een kleine mestkever, die bekendstaat om de drie hoornachtige uitsteeksels op de kop van het mannetje. Mannetjes gebruiken deze 'hoorns' om te vechten. Zo krijgen ze toegang tot vrouwtjes in mesttunnels. Mestkevers spelen een belangrijke rol in de natuur door mest op te ruimen en de bodem vruchtbaarder te maken. Ze graven broedgangen de grond in en stoppen daar de mest in, waar de vrouwtjes eieren op leggen. De larven leven van de mest en graven zich later een weg naar boven. Een deel van de mest blijft achter en bevrucht de grond. Ook de beluchting van de grond door de gangen is belangrijk. Opvallend is dat niet alle mannetjes hoorns ontwikkelen. Kleinere mannetjes kiezen vaak een 'sluipstrategie' in plaats van vechten, ze proberen dan ongezien ook bij een vrouwtje te komen. Diehoornmestkevers zijn relatief gezien indrukwekkend sterk. Ze kunnen objecten verplaatsen die vele malen zwaarder zijn dan henzelf.

Een algemeen verschijnsel is dit tafereel van een groepje veren. Je kan zien dat de schacht van elk van deze veren geen punt meer heeft. Dat betekent dat ze zijn afgebeten. Afgebeten veren van een vogel duiden vaak op een aanval door een roofdier, zoals een marter of een vos. Bij een aanval door bijvoorbeeld een marterachtige worden veren meestal echt afgebeten, terwijl roofvogels ze eerder uittrekken. In het eerste geval, zoals hier, zie je afgebeten schachten dus zonder punt, die blijven in de vogel achter. In het tweede geval, bij uittrekken, zijn ze nog heel. Soms kan je er dan ook een puntje in ontdekken, een afdruk van de snavel van de roofvogel. Sporen zoals pootafdrukken of uitwerpselen in de buurt kunnen helpen om de dader te achterhalen.

Tekst en beeld: Mike Hirschler, IVN Deventer