Natuurjournaal 19 januari 2026

Je zou het maar op je af zien komen. Voor veel vogels is het meteen ook het laatste dat ze zien. Slechtvalken slaan makkelijk vogels in vlucht die groter zijn dan zijzelf, tot ganzen aan toe. Ze storten zich na een wilde achtervolging met zo'n noodgang op hun prooi, dat die meteen is uitgeschakeld. Stel je voor dat je wordt geraakt door een projectiel dat 350 kilometer per uur gaat, en je hebt een idee van de klap. Door beschermingsmaatregelen de afgelopen jaren is het haast niet voor te stellen dat er in 1986 nog slechts één broedpaar in ons land over was. Het gaat slechtvalken nu weer voor de wind – al zorgt waarschijnlijk de vogelgriep de laatste jaren voor een daling. In de winter voegen slechtvalken uit noordelijker gelegen streken zich bij onze populatie, dus dan is het voor andere vogels nog meer oppassen geblazen. De roofvogels laten zich de Hollandse keuken goed smaken. Of nou ja, dat klopt niet helemaal, want tussen de prooien die nu in Nederland vertoeven, zitten ook weer allerlei migranten die hier alleen de winter doorbrengen. Sommige gaan alleen nooit meer naar huis.

Zijn wij Nederlanders al eeuwenlang bezig om het water in bedwang te houden, bevers zetten de boel zonder pardon onder water. En daar kunnen ze flink volhardend in zijn. Vanzelfsprekend geeft het succes van de beverpopulatie in ons – tot in het kleinste oppervlak geplande – landje daardoor ook wrijving. We willen ze wel, maar alleen waar het mag! Die memo heeft de beverclub niet gekregen. Iedere zichzelf respecterende doe-het-zelver weet dat onderhoudswerkzaamheden doorgaan en dat je alert moet blijven op gebreken. Bevers blijven dus het hele jaar door actief, ook nu. Daarnaast houdt de voortplanting ze momenteel vast ook een beetje warm.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Martin Mollet, Saxifraga; Staatsbosbeheer