Natuurjournaal 26 oktober 2026

Een klauwierachtige met zilvergrijs verendek en duidelijk zwarte oogstreep: de klapekster is een lust voor het oog. Als broedvogel zijn klapeksters hier uitgestorven, maar ze zijn de komende periode te bewonderen als doortrekker en wintergast. De klapekster vliegt met krachtige slagen, versnelt ineens en kan bidden als een torenvalk. Zijn wetenschappelijke naam betekent ‘de wachtende slager’. De klapekster ‘wacht’ op een uitkijkpost in het landschap om dan op een prooi te duiken. Een deel van de prooien spietst hij op doorns, voor later. Opvallend is verder dat de naam ‘klapekster’ veel beter past bij de (‘echte’) ekster: klappen is een oud-Nederlands woord voor kletsen.

Misschien heb je gemerkt dat je lokale eksterpopulatie momenteel nogal aanwezig is. Dat kan kloppen, want oktober is de maand dat territoriale disputen alweer worden beslecht in de aanloop naar het volgende broedseizoen. De nieuwe aanwas van dit en vorig jaar houdt zich op in zogeheten jeugdbendes. Als hangjongeren banjeren ze door de buurt. Maar in deze tijd komen ze van het ene in het andere territorium van gevestigde stelletjes terecht, die nu net bezig zijn om vast te stellen of ze nog genoeg van elkaar houden om de komende lente weer aan een compleet uit de klauwen geraakt nest te beginnen. Luidruchtig worden de jongelui uit 'hun' boom en over de grens verjaagd – om vervolgens in een ander territorium stennis te schoppen. En dan zijn er ook nog de eksters die zich, doorgaans rond hun derde levensjaar, losmaken uit hun bende. Ze gaan zich voor het eerst onder de volwassenen scharen om de liefde van hun leven te zoeken. Geef eksters de komende tijd maar wat extra ruimte.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Koos Dansen; Tom Heijnen, Saxifraga