Natuurjournaal 28 april 2026

Dit soort in elkaar gegroeide boomonderdelen, zoals op bovenstaande foto, kom je nogal eens tegen bij onder andere beuken en platanen. Het is een raar verschijnsel: een tak of wortel die gewoon elders in de boom verdwijnt, zonder dat daar schuurplekken te vinden zijn. Dat kan ook alleen maar als de tak van dezelfde boom is, of van twee bomen van dezelfde soort. Door het initiële schuurproces gaat de boom littekenweefsel produceren om de wond te herstellen. De weefsels van beide delen groeien op enig moment aan elkaar vast en gaan samen houtvaten vormen, totdat er van de wond niets meer te zien is. Uiteindelijk kunnen ze zelfs voedingsstoffen en water met elkaar delen. Dit heet inosculatie of zelfenting. Zo’n verbinding heet een takbrug. Bij beuken zie je het het vaakst.

Om beverpoep te vinden, moet je echt een beetje geluk hebben. Ten eerste heb je een bever nodig, maar belangrijker is dat de bever zijn behoefte doet op het land – en dat zal vaak niet het geval zijn. Beverpoepjes zinken snel, dus ze in het water vinden zal niet lukken. Bevers zijn schone dieren: ze poepen nooit in de burcht en de uitwerpselen van de jongen worden netjes verwijderd. Wist je dat bevers hun poep nog een keer opeten? Bevers eten, naast de lichter verteerbare water-, oever- en moerasplanten, vooral bast en twijgen. Vooral die houtige kost is zwaar verteerbaar. Door het voedsel nog een keer door het darmstelsel te laten passeren – net zoals hazen en konijnen doen trouwens – halen ze er resterende kostbare voedingsstoffen uit.

Tekst en beeld: Mike Hirschler, IVN Deventer