Natuurjournaal 13 februari 2026

Reuzenhaaien zul je weliswaar niet iedere dag in de Noordzee zien, maar ze zwemmen er zeker wel. Onderzoekers toonden vorig jaar met DNA-sporen uit schub-, slijm- en ontlastingsresten op de zeebodem nog aan dat onder andere reuzenhaaien ook windmolenparken niet schuwen. Een mogelijke reden is dat na de aanleg van een windmolenpark de omgeving ervan jarenlang met rust gelaten dient te worden. De reuzenhaai is de op een na grootste haaiensoort ter wereld – de grootste is de walvishaai. Bang hoef je er niet voor te zijn, in de zin dat reuzenhaaien geen tanden hebben. Met hun speciale muil filteren ze plankton en kleine vissen uit het zeewater, een beetje zoals baleinwalvissen dat doen.

'Spring is in the air!' Geen dier heeft dat zo goed begrepen als de springstaart. Om springstaarten te zien moet je wel even goed door de knieën, want de meeste worden slechts een paar millimeter groot. Ze hebben een zogenaamde furca, een springvork, die in rust naar voren onder hun achterlijf geklapt zit. Het wordt door een haakvormig orgaantje op zijn plaats gehouden. Maar als ze zich in gevaar wanen, 'poingg', schiet dat vorkje ineens uit, klapt met kracht op de grond en lanceert de springstaart een stukje verderop. Zo hebben hun vele natuurlijke vijanden, onder andere pseudoschorpioenen, duizendpoten, spinnen, kevers en wantsen, het nakijken.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Greg Skomal, SWFSC-NOAA; Ab H. Baas, Saxifraga