Natuurjournaal 11 april 2026

Rietzangers zijn terug uit hun overwinteringsgebieden in tropisch Afrika en ze nemen hier ieder hun eigen stukje riet in. De grenzen van hun wuivende territorium zetten de mannetjes af met geluid. Hun zang klinkt wel wat als een set van dj Skrillex, het gaat alle kanten op. Een muzikale ‘one-man show’. Hoe later in het seizoen, hoe hoger de mannen in de rietstengels klimmen en hoe beter ze te zien zijn, want dan vliegen ze ook nog op in een zangvlucht en laten zich als een gevederd parachuutje zakken. Nu zijn het vaak nog stiekeme concerten, ergens van onderin de vegetatie, waar je ze moeilijk ziet.

Een relatieve nieuwkomer in het riet is Cetti’s zanger. Dat is er ook een in de categorie ‘klein, bruin vogeltje’, oftewel een kbv’tje, maar de zang is onmiskenbaar. Het is explosief en vraagt meteen de aandacht. Als je het eenmaal een paar keer hebt gehoord, vergeet je het niet meer. Het klinkt heel anders dan de zang van andere algemene rietvogels die nu of over een tijdje zingen, zoals rietzanger, rietgors of kleine karekiet. Loop maar eens een rondje langs een waterpartij met genoeg begroeiing en je hoort wel een keer een Cetti’s zanger roepen. Vooral in Zuid-Holland en Zeeland waren deze zangers al wat jaren geleden te horen, met de Biesbosch als bolwerk, maar ze komen op steeds meer plekken in Nederland voor.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Joerg Mager, Saxifraga; Tom Heijnen, Saxifraga