Natuurjournaal 9 april 2026

Het is de tijd van de stinzenplanten. Sneeuwklokjes, daslook, wilde hyacint, holwortel, lenteklokjes, winterakoniet en vingerhelmbloem behoren er onder andere toe. Holwortel en vingerhelmbloem lijken heel veel op elkaar en zijn daarom soms moeilijk uit elkaar te houden. Vaak groeien ze in elkaars buurt. Een leuke puzzel, dus. Toch zijn er duidelijke verschillen. Holwortel, de naam zegt het al: deze planten hebben een holle wortel. Maar ja, je kan ze niet allemaal gaan uitgraven natuurlijk. Kijk daarom eens goed naar de bovenste blaadjes, de schutblaadjes, net onder de bloemen. Die lijken bij de vingerhelmbloem op handjes met vijf vingers – en dat heeft de holwortel toch echt niet. Handig!

De geelbruine vlekken op hulstbladeren werden voorheen altijd veroorzaakt door de larven van de hulstvlieg. Hulstvliegen behoren tot de mineervliegen, de gangengravers. Dat is dan ook duidelijk te zien. Die larfjes zijn zo plat, dat ze door één laag van het blad kunnen graven zonder dat je het aan de andere kant ziet. De eitjes worden in het begin van de zomer al op het blad gelegd, waarna de larve zich ingraaft. Intussen is er een exoot naar Noordwest-Europa gekomen: de Japanse hulstvlieg. Sinds 2016 komt deze vliegensoort voor in Nederland. Ook deze hulstvliegen graven in hulstbladeren. Ze maken alleen geen vlekken, maar gangen. Daardoor kan je goed zien met welke soort hulstvlieg je te maken hebt.

Tekst en beeld: Mike Hirschler, IVN Deventer