Natuurjournaal 10 augustus 2026

De gewone schelpjesmolenaar is een prachtig paddenstoeltje dat van de lente tot in de vroege winter te vinden is. De afzonderlijke schelpvormige vruchtlichamen worden niet groter dan zo'n 2 centimeter. Ze glanzen, het lijkt of ze geglazuurd zijn. Zoek deze sierlijke paddenstoeltjes op dood hout(afval), meestal van loofhout. De paddenstoeltjes geven een geur af, vooral bij kneuzing, die nog het meest aan meel of bloem doet denken. Dat is bij andere paddenstoelen uit deze groep ook het geval, vandaar: molenaar!

Vooral in de nazomer en herfst kun je zeepaddenstoelen voor onze kust en op het strand vinden. Bijzonder aan kwallen is dat het dier dat je ziet niet het complete verhaal van hun levenscyclus vertelt. De zwemmende ‘meduse’ is het vrijlevende stadium. Er zijn mannetjes en vrouwtjes, bij zeepaddenstoelen zie je dit aan de kleur van de gonaden of voortplantingsorganen, die schijnen zo door de hoed heen. Uit bevruchte eitjes ontstaat eerst een larve die een mooi plekje op de zeebodem zoekt en verandert in een vastzittende poliep, vergelijkbaar met een zeeanemoon. Die poliep kan zichzelf klonen en produceert kwalletjes die door afsnoering worden ‘geboren’. Zeepaddenstoelen hebben dan nog flink wat te eten en groeien: hun hoed kan een diameter van maar liefst 90 centimeter bereiken! Het zijn grote, vriendelijke reuzen, mensen kunnen niet gewond raken door hun zwakke netelcellen.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Lucien Rommelaars, Saxifraga; Sytske Dijksen, Saxifraga