Natuurjournaal 25 maart 2026

In het oude Egypte was de nijlgans een heilig dier. In Nederland wordt er door velen verafschuwend naar gekeken. De nijlgans is in ons land namelijk een invasieve exoot. Van origine komt deze halfgans voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en in het Nijldal, maar in West-Europa komt de nijlgans inmiddels algemeen voor. Ontsnapte siervogels wisten zich in het wild goed stand te houden, waardoor de aantallen snel toenamen. Het is een halfgans omdat de nijlgans in de evolutie in een van de evolutielijnen van ganzen naar eenden zit. Hij is dus een beetje van beide. In Nederland vind je hem vooral in het westen en noorden van het land en langs de grote rivieren. Nijlganzen kunnen het hele jaar door broeden, maar doen dat meestal tussen eind maart en eind mei. Ze hebben één of twee broedsels per jaar. De nijlgans is een opvallende verschijning en is in vlucht goed te herkennen aan zijn zwart-witte vleugels.

Een van de kleine plantjes met witte bloemen die nu in bloei staan, is het kandelaartje uit de steenbreekfamilie (Saxifragaceae). De bloemetjes hebben vijf kroonbladen en kenmerkend is de kelkbeker die bestaat uit de vergroeide kelkbladen. De plantjes hebben een bladrozet en daarnaast enkele stengelbladeren. De bladeren zijn vlezig, kleuren vaak wat rood, en een aantal is ingesneden en heeft daardoor drie lobben, een ander goed kenmerk om kandelaartje te herkennen. Kandelaartje is een pionierssoort en groeit op droge, zanderige en stenige bodems. De plantjes groeien ook wel op muren.

Tekst: Marco Wind, Nature Today
Beeld: Ab H. Baas, Saxifraga; Peter Meininger, Saxifraga