Natuurjournaal 20 maart 2026

Het is trektijd voor de amfibieën. Amfibieën zijn landdieren. Voor de winter graven ze zich ergens in een bos, park, of tuin in. Voor hun voortplanting hebben ze echter water nodig en om daar te komen moeten ze meestal een weg oversteken. Daar gaat het vaak fout. In veel steden zijn elk jaar vele vrijwilligers bezig om de dieren veilig over drukke wegen heen te helpen. Vooral de heentrek gaat vaak massaal en dan heb je soms al snel een emmer vol kikkers (bijna altijd gaat het dan om de bruine kikker), padden en wat kleine watersalamanders. Neem je (klein)kinderen mee om te helpen, dat vergeten ze nooit meer! Naast individuele kikkers kom je ook ‘dubbeltjes’ tegen, twee exemplaren op elkaar. Dat heet een amplex. Het veelal kleinere en dunnere mannetje zit op de rug van een vrouwtje. Dan weet hij zeker dat als zij eieren gaat leggen in het water, hij zijn zaad daar kan lozen voor de bevruchting. Het kan ook voorkomen dat je triootjes vindt of zelf hele kluwens van mannetjes op één vrouwtje.

Kikkers maken het bekende kikkerdril, een grote klont eitjes die in het water drijft. Soms is het zo veel, dat de kikkers er zelf bijna niet meer bij passen. Groene kikkers maken ook dril, maar dat zie je bijna nooit omdat het naar de bodem zinkt. Je moet als amfibie ook wel veel eitjes leggen, want dieren als eenden, vissen en waterkevers lusten wel pap van die eitjes – en later van de kikkervisjes! Padden zijn iets meer bescheiden. Zij leggen snoeren van eitjes. De vrouwtjes vlechten deze om waterplanten heen, meestal al met een mannetje op de rug. De eieren lopen nog wel het gevaar te worden opgegeten. De larven iets minder, die schijnen niet heel lekker te zijn.

Tekst en beeld: Mike Hirschler, IVN Deventer (leadfoto: een paartje van de gewone pad (Bufo bufo) in amplex