Natuurjournaal 25 juni 2026

Vleesetende planten, ook in ons land komen ze voor. We zijn drie soorten zonnedauw rijk. Kleine zonnedauw bloeit in juli met witte bloemen, maar ook de blaadjes met haren en druppeltjes zijn kunstig om te zien. De plant voorziet in de broodnodige extra mineralen, die hij uit de arme bodem waar hij in staat niet gaat trekken, door ze te lokken: mineralenpakketjes met vleugeltjes en zes pootjes. Handig, de boodschappen komen vanzelf naar het plantje toe. De zoete druppeltjes glanzen verleidelijk aan de haren op de spatelvormige blaadjes. Natuurlijk zijn dit boobytraps. Als vliegen op stroop. Een vlieg die komt snoepen, blijft onvrijwillig plakken en verteert langzaam door de enzymen in de verraderlijke druppels. Niemand zei ook dat suiker goed voor je is.

Meerkoeten zijn ‘driftige’ beestjes. Al vroeg in het voorjaar maken ze een nest en voor je het weet zijn er jongen. Meestal zes tot tien. De meeste jongen zijn geen lang leven beschoren, want snoeken en kraaien lusten er wel pap van. Toch overleven er altijd wel een paar. Die zeuren de ouders constant om de bek, ook al kunnen ze zelf al eten zoeken. Terwijl ze bijna volgroeid zijn, is een van de ouders waarschijnlijk al bezig een volgend nest te bouwen. Drie tot vier nesten per jaar is voor meerkoeten geen uitzondering! Om dat allemaal voor elkaar te krijgen, zijn ze heel waaks naar de omgeving. Alles wat in de buurt komt, wordt met veel gedoe en agressiviteit weggejaagd. Eenden wordt bijvoorbeeld ‘vriendelijk’ gevraagd een poel te verlaten. Maar andere waterdieren, mits niet al te groot, eveneens. Ze zijn er maar druk mee!

Tekst: Karen Bosma, Nature Today; Mike Hirschler, IVN Deventer
Beeld: Hans Dekker, Saxifraga; Mike Hirschler