Natuurjournaal 6 januari 2026

'No rest for the wicked.' Mollen blijven in de winter gewoon actief. Het is je de laatste tijd misschien opgevallen dat er in tuinen, gazons en grasveldjes weer wat meer molshopen te zien zijn. Dat duidt op hogere graafactiviteit van de mol. Mollen graven gangen om aan voedsel te komen en dat betekent dat er meer gangen nodig zijn in perioden dat er per oppervlak minder voedsel te vinden is. Mollen moeten ook dieper graven. Ze gaan de regenwormen achterna, die niet van kou houden en bij naderende vorst dieper de grond in duiken. Mollen graven diepere gangen en holtes, bij voorkeur natuurlijk voordat de vorst echt in de grond zit en er het lastig graven is. Al die extra aarde moeten ze ergens kwijt: voilà, weer een molshoop erbij.

Het is vast niet makkelijk om een regenworm te zijn. We moeten er zelf niet aan denken, maar in hun omgeving zijn regenwormen – welke van de ruim twintig soorten in Nederland dan ook – flink gewild als voedselbron. Het gevaar komt van alle kanten. Met een beetje pech belandt een gewone regenworm, een diepe graver, in een van de boobytraps van een mol. Hij valt door het plafond van een molsgang. Aangezien een mol zijn gangen doorlopend met een noodgang patrouilleert, zijn die regenwormen al snel het haasje. Als er meer regenwormen voorhanden zijn dan een mol op kan, worden ze met een gerichte beet verlamd en op een hoopje gegooid. Een voorraad wormenspaghetti is in schrale tijden nooit weg. Maar ja, dat krijgt, als je het vanuit de worm bekijkt, toch een nare bijsmaak.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Pim Julsing; Ben Delbaere, Saxifraga