Natuurjournaal 9 februari 2026

In gemengde bossen, op zure, vochtige bodem, valt dubbelloof momenteel op tussen al het overwegende bruin. De lange bladeren van de varen ontspringen vanuit een bundel of rozet op de grond en ze zijn donker- tot lichtgroen. De naam dubbelloof slaat op het verschil in uiterlijk tussen de vegetatieve en fertiele (sporendragende) bladeren. Die met sporen lijken wel op vogelveren, zo smal zijn de zijveren. Aan de onderkant ervan zitten langwerpige sporangia met sporen, die vanaf juli rijp zijn. Dubbelloof groeit goed op vochtige oevers. Het is een Rode Lijstsoort. Niet zozeer omdat de plantensoort niet veel voorkomt, wel omdat er een achteruitgang in aantallen merkbaar is.

Er was en is natuurlijk veel om de brileider te doen, maar ons land telt onder andere ook eiders, en die komen hier wél van nature voor. In het voorjaar broeden ze hier in de duinen van het Waddengebied – Nederland vormt de zuidgrens van het broedgebied – en in de winter komen de meeste eiders vanuit noordelijke oorden deze kant op om te overwinteren. Momenteel heb je dus goede kans om ze voor de kust te zien. Met name in het het Waddengebied, maar ook elders aan de kust zijn er nu waarnemingen, zoals aan de Brouwersdam en de Oosterschelde in de Zeeuwse Delta. Eiders duiken naar mosselen, kokkels, nonnetjes en alikruikjes en slikken die onder water door. Hun sterke spiermaag werkt als gebit en vergruist de schelpen, zodat het weke vlees kan worden verteerd.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Karen Bosma (leadfoto: onderkant vegetatief blad dubbelloof (Struthiopteris spicant)); Bart Vastenhouw, Saxifraga