Natuurjournaal 22 april 2026

Naast de bollenvelden die nu gevuld staan met allerlei verschillende varianten bloeiende tulpen, is er in het wild ook een tulpensoort te vinden die nu in bloei staat. De bostulp is een stinzenplant die halverwege de 16^e eeuw voor het eerst in Nederland is geïntroduceerd. In tegenstelling tot de andere tulpensoorten die in tuinen van veelal landgoederen werden aangeplant, lukte het de bostulp wel om zich in het wild te verspreiden, te vestigen en daar stand te houden. Aan het einde van de 18^e eeuw werd hier voor het eerst melding van gemaakt. Tegenwoordig is de bostulp met name op de Friese zeeklei te vinden, maar elders in het land ook wel in stinzenmilieus. De gele bloemen hebben zes kroonbladeren met daarin zes grote meeldraden.

Een ander bolgewas dat nu staat te bloeien, is de boshyacint. Vrijwel elke boshyacint die in Nederland staat, is eigenlijk een kruising tussen de wilde hyacint en de Spaanse hyacint. Deze kruising wordt basterdhyacint genoemd en is in Spanje ontstaan, waar beide soorten van nature voorkomen. In Nederland is de kruising waarschijnlijk afkomstig van kwekers. Zowel de wilde als de Spaanse hyacint zijn in Nederland zeer zeldzaam. De weinige exemplaren die van beide soorten mogelijk nog over zijn, dreigen volledig overgenomen te worden door de basterdhyacint. Planten van de basterdhyacint zijn qua uiterlijk erg variabel en kunnen sterk lijken op zowel de wilde als de Spaanse hyacint. De bloemen zijn klokvormig en doorgaans paarblauw, maar (gekweekte) witte en roze exemplaren komen ook voor.

Tekst: Marco Wind, Nature Today
Beeld: Ed Stikvoort, Saxifraga