Natuurjournaal 14 juni 2026

Heb je zo je best gedaan om solitaire bijen te helpen door vorig jaar een bijenhotel op te hangen, zie je momenteel, in plaats van metselbijtjes, een paar van deze straaljagers uit de stengels kruipen. Maar ja, ook dat is de natuur. Voor muurrouwzwevers (Anthrax anthrax) blinkt er boven bijenkastjes een grote, gele M. Handig, alle nestjes dicht bij elkaar. Dat wordt makkelijk mikken: de vrouwtjes schieten, al vliegend voor de nestingang, hun eigen eitje naar binnen door hun achterlijf te krommen. Ze doen dit net voordat de dame des huizes terugkomt om haar nestgang dicht te metselen. Nu zit het gevaar opgesloten met de bijenlarve. De larve die uit het ei komt, eet de bijenlarve op en verpopt het jaar erop in de gang. De muurrouwzwevers die je nu ziet uitvliegen, zijn de larven van vorig jaar.

Als je op de onderkant van elzenbladeren kijkt, zie je daar weleens kleine, zwarte larven op zitten. Dit zijn de larven van het elzenhaantje. Een maand of wat geleden zag je dan ook regelmatig volwassen elzenhaantjes paren bovenop de blaadjes, en dit is het resultaat. Door op de onderkant van de bladeren te zitten, geven ze zichzelf wat bescherming, want zo worden ze minder snel opgemerkt door natuurlijke vijanden. Komt er iets van gevaar te dichtbij, dan kan een larve gaan ‘spartelen’ om zich te verweren. De larven vreten het bladmoes van de bladeren van met name zwarte els. Volgroeide larven laten zich op de grond vallen, verpoppen, en overwinteren als volwassen kever in de bodem.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Pieter van Breugel, Saxifraga; Mike Hirschler