Natuurjournaal 19 november 2026
Nature TodayDe sombere honingzwam is familie van de gele of echte honingzwam. Honingzwammen verschijnen met vele tegelijk op het herfsttoneel. Bomen zien ze liever gaan dan komen: het zijn parasieten die profiteren van gastheren die al aan het kwakkelen zijn, maar zelfs gezonde exemplaren laten ze niet met rust. Bovengronds zie je een groepje hier en een kluitje daar, maar het grootste deel van het zich verspreidende organisme bevindt zich natuurlijk ondergronds. Het mycelium reikt over grote afstanden en bereikt meerdere bomen in de buurt. De infectie veroorzaakt witrot, waarbij lignine of houtstof wordt afgebroken. Er is een lichtpuntje: het mycelium van de sombere honingzwam (en andere soorten honingzwammen) vertoont bioluminescentie. In het duister kan het aangetaste hout waar de schimmeldraden doorheen groeien oplichten. Maar dan moet het wel aardedonker zijn.

Zijn naam heeft iets tegenstrijdigs: sombere dartelwants. Het sombere slaat op de grijze kleuren, het dartele verwijst naar de manier waarop dartelwantsen heen en weer rennen – zeker als ze ontdekt worden! De sombere dartelwants behoort tot de bodemwantsen, in het Engels ‘seed bugs’. Dat geeft al meteen weg waar je ze doorgaans vindt en wat ze eten. De wantsen zoeken op de bodem naar gevallen zaden van diverse plantensoorten, met name grassen. Momenteel kiezen volwassen exemplaren een schuilplek uit om de wintermaanden in door te brengen. In de lente worden ze weer actief en gaan op zoek naar een partner om voor de volgende generatie te zorgen.
Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Willem van Kruijsbergen, Saxifraga; Ab H. Baas, Saxifraga
