Helvella crispa (Witte kluifzwam)

Natuurjournaal 17 november 2026

Nature Today
17-NOV-2026 - Witte paddenstoelen tussen het bruine blad, zoek de witte kluifzwam en grote molenaar.

De witte kluifzwam gedijt op grond met een rijke humuslaag en je vindt ze momenteel op plekken met een dikke laag bladafval. Er zijn meerdere soorten kluifzwammen, de witte is een algemeen voorkomende, die vaak in verstoorde grond langs wegen en paden groeit, vandaar dat de kans groot is dat je deze soort treft. Witte kluifzwammen zijn zeer variabel van vorm. Ze lijken er een beetje met de pet naar te gooien, het is niet helemaal duidelijk waar ze naartoe wilden met hun groeven en uitsteeksels. Een hondenkluif, dat is wat wij er blijkbaar in zien. Engelsen vinden het meer een 'white saddle', vernoemd naar de sporendragende hoed. Ook al ruiken (en smaken) oudere kluifzwammen lekker zoet, er zelf aan gaan zitten kluiven is misschien niet zo'n goed idee: rauw zijn ze sowieso giftig en sommige bronnen raden ook gekookte exemplaren af.

Aan deze grote molenaar is al geknaagd

Een andere paddenstoel die je van meters afstand kunt ruiken is de grote molenaar. Ruikt het ineens naar meel, dan moet je even gaan speuren. Het is bijna als paaseieren zoeken, als je ineens een witte vorm tussen het bruine blad vindt. De steel van de grote molenaar blijft kort en de hoed is eerst half bolvormig en spreidt dan uit. Zo hebben de vruchtlichamen iets weg van trechterzwammen. De sporen die worden gevormd hebben een roze kleur. In tegenstelling tot de witte kluifzwam is de grote molenaar wél eetbaar. En zeker niet alleen voor mensen. Het zachte vruchtvlees is geliefd bij bosdiertjes als woelmuizen en bosmuizen, zo zijn er soms allemaal hapjes uit de hoed.

Tekst en beeld: Karen Bosma, Nature Today