Natuurjournaal 8 maart 2026

Vrouwenmantel laat zich goed herkennen aan de handvormig gelobde, origami-achtig gevouwen bladeren. Er zijn verschillende soorten vrouwenmantel. De exemplaren die je in tuinen vindt, zijn meestal gekweekte vormen, zoals fraaie vrouwenmantel. Inheemse soorten, zoals geelgroene vrouwenmantel, blijven kleiner en zijn wat zeldzamer. Het wonderlijke aan vrouwenmantel is dat de plant wel bloemen produceert, maar deze haast nooit worden bestoven. Kijk je naar zo’n bloemetje, dan zijn de benodigde onderdelen wel aanwezig. Er is een stijl met stempel en je ziet vier meeldraden, alleen gaan de helmknoppen aan die meeldraden nooit open – ze geven dus hun stuifmeel niet prijs. Toch groeit het onderstandig vruchtbeginsel uit tot een schijnvrucht.

Lievevrouwebedstro is een plantensoort binnen het geslacht walstro. Door ondergrondse wortelstokken kunnen de planten zich makkelijk verspreiden en tapijten op de bodem vormen. De wetenschappelijke naam van lievevrouwebedstro, Galium odoratum, verraadt dat er iets geurigs mee aan de hand is. Wanneer de bloemen van deze plant verwelken of drogen, ruiken ze inderdaad heerlijk. Het doet denken aan de typische hooigeur, of zelfs aan toffee! Dat komt door het vrijkomen van het aromatische cumarine, dat van nature onder andere in kaneel, verschillende soorten reukgras en sommige klaversoorten voorkomt. Om die reden zijn de planten oude bekenden in parfums en werden ze vroeger in slaapkamers uitgestrooid, vandaar ‘bedstro’.

Tekst: Karen Bosma, Nature Today
Beeld: Ed Stikvoort, Saxifraga (leadfoto: fraaie vrouwenmantel (Alchemilla mollis); Jan van der Straaten, Saxifraga