Koninginnenpage in (bijna) hele land te zien

Als jochie moest ik naar de Sint-Pietersberg bij Maastricht om een kans te hebben een koninginnenpage te zien te krijgen. Met een tienertour kon je als tiener met de trein reizen en regelmatig was de Sint-Pietersberg een van de bestemmingen. Toch was het toen, ook daar, een bijzonderheid die je niet altijd te zien kreeg. Inmiddels is de koninginnenpage over het hele land verspreid en kan de soort momenteel op veel plekken gezien worden. Je moet dan vooral zoeken op bloemrijke plekken, want de koninginnenpage is redelijk mobiel en het vliegen kost de nodige energie die ze als nectar uit bloeiende planten halen. Ze zijn, zoals veel vlinders, niet erg kieskeurig welke plantensoort ze hiervoor gebruiken. Uit wat er bloeit kiezen ze de plant met de meeste en de beste nectar. Op dit moment is die keus nog beperkt en bloeit er nog niet veel. Bijvoorbeeld op hondsdraf, maar vooral op paardenbloem worden ze nu regelmatig gemeld.

De koninginnenpage plant zich ook overal in ons land voort. Allerlei schermbloemigen worden als waardplant gebruikt. Rupsen zijn namelijk wel erg kieskeurig en hebben maar een of enkele verwante plantensoorten waarop ze kunnen overleven. Voor de rupsen van de koninginnenpage zijn de worteltjes in de moestuin populair, maar ook de wilde peen in wegbermen. Ook kervel, dille en andere schermbloemigen staan op het menu van de rups van de koninginnenpage. De vlinders die nu vliegen, gaan op zoek naar een partner en de vrouwtjes zetten vervolgens hun eitjes af op de waardplant. De vlinders sterven dan en in de loop van de zomer komen hun nakomelingen tevoorschijn. Dan herhaalt de voortplanting zich en sterven die zomervlinders. De pop van de koninginnenpage overwintert. De pop komt in twee kleurvormen voor, een groene en een bruine. Die bruine geeft de overwinterende pop tussen de verdorde planten de beste schutkleur. Volgend jaar april komt de volgende generatie koninginnenpages tevoorschijn.

Tekst en beeld: Kars Veling, De Vlinderstichting